2007/Apr/08

Title : ยังไม่ได้คิดจริงๆค่ะ ขอโทษด้วย สำหรับเราแล้ว ชื่อเรื่องมันเป็นอะไรที่ชอบมองข้ามอยู่ตลอคเวลาเรื่อยเลย

Genre : Drama

Rate : PG

Autour : Snow

-----------------------------------------------

ริวซากิ

ชั้นรู้ดี

ตลอดมา ชั้นเฝ้าคิดหาวิธีกำจัดนายให้พ้นจากวิถีทางของชั้นอย่างยากลำบาก

แต่ตอนนี้...

ชั้นกลับคิดว่า

การปัดเสี้ยนหนามอย่างนายออกไปจากชีวิตชั้น มันง่ายนิดเดียว

คอยดูสิ ริวซากิ

ชั้นจะทำให้นายเห็น โลกที่นายปฏิเสธมาตลอด

ในนามคิระ... คนที่ฆ่านายผู้ใช้ชื่อL ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

นี่..ไลท์ ขอถามอะไรหน่อยสิ

เสียงแหบห้าวของยมทูตเล็ดลอดออกมาจากมุมห้องที่อับชื้น ตรงไปยังชายหนุ่มที่นั่งเอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างสบายใจ มือขวาควงปากกาลูกลื่นในมือเล่นด้วยความเคยชิน เขาไม่ได้เงยหน้าขานรับ เพียงแต่ปรายตามองต้นเสียงด้วยความเบื่อหน่ายตามนิสัย

นี่มันก็สองอาทิตย์แล้วนะ...ไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ?

ชายหนุ่มส่งเสียงหัวเราะที่บ่งบอกความเย้ยหยันอยู่ในน้ำเสียงในขณะที่หลบสายตายมทูตลุคที่จ้องมองมา ไม่ใช่เพราะขลาดเขลา หากเป็นเพราะระอาเกินกว่าจะพูด ทั้งๆที่ชายหนุ่มเองก็เป็นมนุษย์บนโลกคนหนึ่งซึ่งจะต้องตายไปตามสังขาร กับการที่เขาฆ่าชีวิตผู้คนบนโลกอันเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันไปตั้งมากมาย แต่กลับไม่ยี่หระเลยนั้น คนที่ควรจะเป็นฝ่ายหวาดกลัวอาจจะเป็นยมทูตที่ตามสิงสู่มนุษย์คนนี้อยู่ก็เป็นได้

เซ้าซี้จริงนะ ลุค ชั้นบอกไปแล้วไงว่าไม่เห็นจำเป็นจะต้องทำอะไรเลย โดยเฉพาะตอนนี้ ตอนที่คนๆนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของชั้นแล้ว

ความพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างเห็นได้ชัด พร้อมๆกับอาการโคลงศีรษะไปมาอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าของชายหนุ่มอาบแสงแดดยามเย็นที่ทอแสงเจิดจ้าลอดผ่านกระจกหน้าต่างที่เปิดแง้มไว้เล็กน้อย เมื่ออยู่ในมุมมืดอับแสง จะสามารถเห็นลำแสงสีทองทอดผ่านเป็นเส้นยาวไปจนถึงกำแพงห้องที่เคยมืดสนิทอีกด้านหนึ่ง แสงสว่างทำให้ห้องที่ปิดสนิทมาตลอดหลายเดือนได้รับความอบอุ่นและกลิ่นไอแดด 

เขาไม่เคยทำให้นายหวั่นไหวบ้างเลยเหรอ...

คราวนี้เขากลับชะงักเพราะคำพูดของยมทูตที่ไม่เคยอยู่ในสายตาเป็นครั้งแรก มือขวาเปลี่ยนมาจับด้ามปากกาอยู่ในอุ้งมือเป็นครั้งแรก สายตาหยุดนิ่งมองท้องฟ้ายามทอแสงสนธยา ก่อนจะยอมสบตาเบิกกว้างของยมทูตที่เฝ้ามองดูอย่างไม่กลัวเกรง รอยยิ้มเหยียดหยันเฉิดฉายอยู่บนเครื่องหน้าอันหล่อเหลา

พูดอะไรของนายน่ะ.. รู้ทั้งรู้อยู่ไม่ใช่เหรอว่า ทั้งชั้นแล้วก็หมอนั่นไม่เคยถือความไว้เนื้อเชื่อใจอยู่ในสายตาของกันอยู่แล้ว ที่ทำมาทั้งหมดต่างฝ่ายก็ต่างเสแสร้งเล่นละครน้ำเน่าตบตากันอยู่แล้วไม่ใช่รึไง..?

คำพูดตอกย้ำอย่าแนวแน่ของชายหนุ่มซึ่งเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเพียงคำหนึ่ง กลับทำให้ยมทูตที่เคยประเมินชายเบื้องหน้าว่าเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง ... ยางามิ ไลท์ไม่ใช่แค่มนุษย์บนโลกที่ชั่วร้าย แต่เป็นมนุษย์ผู้เห็นแก่ตัวและเลือดเย็นยิ่งกว่ายมทูตตนหนึ่งด้วยซ้ำ

ชั้นนึกว่านายกับLจะเข้ากันดีกว่านี้ซะอีก...

ลุคผู้เฝ้ามองดูทุกอย่างคงจะคาดเดาผิดพลาดไปถนัด ไลท์เหยียดกายขึ้นลุกยืน แสงสว่างที่เคยทอดยาวเป็นลำแสงจ้า อ่อนแรงลงจนเหลือเป็นเส้นแสงบาง เมฆก้อนดำทะมึนที่รวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนหนักอึ้งเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้แนวลำแสงสีทองซึ่งกำลังจะลับทิวเขาทุกขณะ

จำไว้อย่างหนึ่งล่ะ ลุค...ต่อให้มีโน้ตที่ทำให้คนตายฟื้นคืนมาได้ ชั้นก็จะไม่มีวันเขียนชื่อLลงไป...

แสงแดดถูกกลืนหายเข้าไป กลุ่มเมฆสีเทาครึ้มเปลี่ยนใบหน้าซึ่งเคยชโลมแดด กลายเป็นใบหน้าที่อยู่ในเงามืดอีกครั้ง...

ไลท์คุง

จนถึงเดี๋ยวนี้ผมก็ยังเฝ้ามองคุณอยู่..

คงดีใจสินะครับ ที่กำจัดผมออกไปได้ซะที

รอยยิ้ม...มองผมเหมือนผู้ชนะ

ตอกย้ำความตั้งใจที่เดิมพันด้วยชีวิตทั้งหมดจบสิ้นลง

...รวดเร็วจนไม่ทันตั้งตัว

ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจแท้ๆ ทำไมนะ...

ผมถึงไม่เฉลียวใจสักนิด

...อาจเป็นเพราะว่า ผมไว้ใจไลท์คุงมากเกินไปสินะครับ

********************

อ๊ะ ไตเติ้ลบลอค ไม่ใช่ชื่อเรื่องนะคะ เป็นเพราะเรากำลังฟีลลิ่งอนิเมเดธมากๆ โฮกกกกก สุดท้ายความกล้าเฮือกสุดท้ายของเราก็มอดดับลง ไปกล้าอ่านจริงๆค่ะ ทั้งกลัว ทั้งระทึก แต่ก็ยังอยากดูฉากวาย โฮฮฮฮ อนิเมตอนที่ 25 นี่ตั้งใจทำเพื่อ L จริงๆค่ะ แต่ทำกับLแบบผู้แพ้ T_T แล้วที่แปะไว้ว่าภาคแรกนั้น เป็นเพราะว่าถ้าเราเติมไฟกล้าขึ้นมาสักหน่อยแล้วโหลดมาดู ฉะนั้นอาจจะมีภาคสองค่ะ T_T

ช่วงนี้อารมณ์หดหู่สุดๆ ทำอะไรไม่เป็นชิ้นเป็นอันไปหมดแล้ว วันๆเอาแต่นั่งเหม่อถึงL บางคนบอกว่าอากาศร้อนทำให้คนเราเป็นไปถึงขนาดนี้รึเปล่า.... ฮืออออ ถ้าฝนตกเราอาจจะเป็นมากกว่านี้อีกค่ะ โฮ~ ใครก็ได้ช่วยละลายความเศร้าซึมนี้ออกไปที โอ๊ยยยยยยยย (ฟัง Gloomy Sunday แล้วจะหายเศร้าไหมคะเนี่ย?)

ปล. ไม่อยากดูอนิเมเดธโน้ตแล้วค่า ทำใจแล้วว่าเราไม่อยากดูอีก... ฮือออออ ขออยู่จมปลักกับโคลนตมแบบนี้ต่อไปได้ม้ายยยยย!!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


edit @ 2007/04/08 16:41:58

Comment

Comment:

Tweet


Cars and houses are not very cheap and not everyone can buy it. Nevertheless, <a href="http://goodfinance-blog.com">loans</a> was created to support people in such situations.
#21 by MadelynJensen (94.242.214.7) At 2011-12-06 03:20,
แอลผู้น่าสงสาร

เป็นฟิคสั้นๆที่กินคนอ่าน
#20 by yuyu At 2010-01-24 15:57,
#19 by Sirizx At 2007-04-21 12:10,
บล็อกเป็นอะไรไปเอ่ย

แวะมาสวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังค่ะ
#18 by .;:melody:;. At 2007-04-17 09:49,
แวะมาสาดดดดดดดด ค่า ^___^;;
#17 by Saeki At 2007-04-14 19:35,
โอ แวะมาเยือนบล็อคค่า~ เศร้านะเนี่ย งึม จ๋งจ๋านแอล คนดีทำไมต้องถูกฆ่า...ทำไมไลท์ต้องโฉดด้วย(จะว่าโฉดก็ไม่เชิง มันเหมือนตกกระไดพลอยชั่ว...) จะให้มีเสี้ยวดีๆ กับเค้าบ้างก็ไม่ได้ ไม่งั้นหลายๆ เหตุการณ์คงไม่เป็นอย่างที่เป็นเนอะ
#16 by อีฟ At 2007-04-14 16:44,
โอ้ว เข้าใจความรู้สึกค่ะ อนิเมเดธตอนที่ 25 นี่มัน.....อ๊ากกกกกกก *เกลียดบักแสงเพิ่มขึ้น 200 หน่วย* L น่ารักเหมือนลูกหมาตกน้ำออกขนาดนั้นยังทำกันด๊ายยยย โฮกกกกกกกกก

ขอบคุณที่มาเมนต์ที่บลอคให้นะคะ สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ
#15 by preme At 2007-04-14 13:31,
เจ๊

สุข
สันต์
วัน
ปี
ใหม่
ไทย
เอ้าสาดดดดดดด

ปะแป้งๆ

หลังจากวันที่17ไป ซัมเมอรเรียนเสร็จตอนเที่ยงนะ ว่างๆแวะมาดิ
#14 by At 2007-04-13 11:46,
เวรกรรม
แอนนาไปเชงเง
เลยกลับมาอ่านไม่ทันค่า
เอาล่ะ
อ่านดีก่า
#13 by ★ ☆ A n n a - S a m a ☆ ★ At 2007-04-09 09:57,
ตอนแรกเราก็รีๆรอๆที่จะดูเหมือนกันค่ะ เข้าใจความรู้สึกเลย T T
ฟิคแสดงอารมณ์ได้ดีแล้วล่ะค่ะ แต่รู้สึกว่าตรงที่ไลท์นั่งคุยกับลุคน่าจะบรรยายรายละเอียดสถานที่นิดหน่อยนะคะ จะดีขึ้นเยอะเลย
น่าอิจฉาคนแต่งFICเป็นจริงๆ เราคงทำบุญมาคู่กับการวาดรูปอย่างเดียวแหงเลย T T
#12 by sazienas At 2007-04-09 01:58,
ตอนที่25...ยูดูแล้วก็จะบ้าเหมือนกัน...

อยากให้จบแบบในหนังแต่ว่าเนียร์/เมลโล่/บลาๆ ก็จะไม่ได้ออก โฮกกกT[]T
#11 by [: M O R I N O - Y U:] At 2007-04-08 19:35,
ฟิคมันเศร้าๆอ่ะ พอไปดูอนิเมตอนที่ 25
ยิ่งเศร้าเข้าไปอีก
#10 by keko At 2007-04-08 18:13,
มาส่งลิ้งค์จ่ะ
http://www.gamer-gate.net/index.php?a=bbs&b=view&id=27844
ถ้ายังไม่กระจ่างลองเสิร์ชหาดูอีกที่
http://www.gamer-gate.net/index.php?a=bbs&b=list&gid=33

ส่วนฟิคเดี๋ยวมาเม้นท์วันหลังหนอ...ตอนนี้ยังไม่ค่อยว่าง
#9 by At 2007-04-08 18:03,
รู้สึกเหมือนกันล่ะค่ะ . .

แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล แอล

แอล!!
#8 by -「Okami Lu」- At 2007-04-08 17:41,
แวะมาทักทายค่ะ...

แคนโต้บทนั้นเขียนด้วยอารมณ์เศร้าค่ะ
มีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้เพื่อนคนนึงต้องถูกพลัดพรากไปจากเราโดยที่ไม่ได้เตรียมใจค่ะ เสียใจที่ไม่ได้ทำอะไรไปเพื่อช่วยให้เพื่อนได้อยู่ ตอนนี้เลยได้แต่หวังว่าสักวันเพื่อนคนนั้นจะกลับคืนมา...

#7 by .;:melody:;. At 2007-04-08 17:31,
หงิๆ ชอบอ่าคะ >,.<

#6 by unknown At 2007-04-08 17:15,
ฮืออออออ เข้าใจความรู้สึกดีเลยค่ะ เอาเป็นว่าถ้าอยากแชร์กันจริงๆก็รอต่ออีกหน่อยนะคะ เอาเป็นว่าเราจะสครีมแหลกอยู่อย่างนี้ไปก่อน รอให้ทุเลาลงมาบ้างแล้วอาจจะคุยกันเป็นผู้เป็นคนมากขึ้น
อยากให้ลองแต่งฟิคดูบ้างนะคะ เราว่าคุณ Saeki คงจะแต่งฟิคออกมาได้ดีแน่ๆ อย่างเราเอง ก็คงจะพยายามวาดแฟนอาร์ตต่อไปให้ดีกว่านี้ละกัน
เห็นด้วยค่ะ ผ่านไปกี่วันต่อกี่วัน ความรู้สึกที่สูยเสียLไปนั้นก็คงไม่มีวันจางหาย อั๊งงงง(ครวญเพลงสมัยสุนทราพร T^T)
ขอให้ทำใจได้ไวๆนะคะ เราก็ด้วย อยากดูเหลือเกิน แต่ไม่อยากร้องไห้ ความรู้สึกมนุษย์เรามันช่างล้ำลึกจริงๆ
#5 by S n o w At 2007-04-08 16:55,
อีกนิด
(ยังยาวไม่พอ? ฮา ๆ ..)
เพิ่งได้เห็นคอมเมนท์ที่บล็อกเราเมื่อกี๊

Add ได้เลยค่ะ (ทำไมจะไม่ได้ล่ะ จริงมั้ย? ^___^;;)
เราออนเกือบตลอดเวลาค่ะ แต่อยู่หน้าคอมรึเปล่าอีกเรื่อง
แต่ส่วนใหญ่ก็จะอยู่หน้าคอมล่ะค่ะ (ชอบตั้ง Status เป็น Busy แต่ก็อยู่หน้าคอมแหละค่ะ ถ้าไม่ว่างจริง ๆ จะเป็น Away)
#4 by Saeki At 2007-04-08 16:52,
เอ่อ ไม่รู้สิ...มัน

...

นึกอะไรไม่ออก

ขอโทษด้วยนะแกที่เม้นต์เป็นคำพูดไม่ได้

แต่ขอเม้นต์เป็นความรู้สึกแทนละกัน

มันจะเป็นคอมเมนต์ขยะไร้สาระหรือเปล่าเนี่ย

...ช่างเถอะ

ไม่กล้าโหลดมาดู

คิดว่าคงทำใจได้ยาก

เรามันพวกดาร์คฝังลึก

ถ้าดูจริงๆอาจโผล่ในที่สว่างไม่ได้อีก(*หัวเราะ)
#3 by Aunna At 2007-04-08 16:49,
ฟิคเศร้าค่ะ ..
ยิ่งอ่านหลังจากดูอนิเมตอนที่ 25 แล้วก็ยิ่ง ..
ประโยคสุดท้ายที่ไลท์พูด ใจร้ายมากเลยค่ะ
ก็รู้อยู่หรอกนะ .. ศักดิ์ศรีบ้า ๆ นั้นน่ะ
แต่ยิ่งรู้อย่างนั้นก็ยิ่งทำใจไม่ได้
..
..

เราไม่เคยแต่งฟิคมาก่อน พอดูตอนที่ 25 แล้วชักอยากจะลองดูบ้าง
(แต่รู้สึกว่าการแต่งฟิคกับเราคงไม่ได้เกิดมาคู่กัน -- วาดแฟนอาร์ตอย่างเดียวท่าจะดีกว่าแฮะ)

ทำใจนานอยู่เหมือนกันค่ะกว่าจะดู
แต่ถึงพยายามซักแค่ไหนก็ไม่ได้ทำให้จิตใจสงบขึ้นเลย
และคิดว่าจะผ่านไปกี่วันมันก็คงเหมือนเดิม ดังนั้นดูวันไหนมันก็เหมือนกันนั่นแหละนะ ..

เปิดอนิเมตอนที่ 25 ตัวความรู้สึกที่ อืม .. เอาเป็นว่าใจเต้นตึกตัก ๆๆ มือสั่นเลยล่ะค่ะ
แล้วก็ร้องไห้ทั้งตอน (ปกติเป็นคนค่อนข้างจะตายด้าน)
เป็นอะไรที่สุด ๆ จริง ๆ เลยค่ะ แต่ก็ดีใจที่ได้ดู เพราะมันเป็นตอนที่ดี .. (ในหลาย ๆ ความหมายค่ะ)
ถ้าได้ดูก็จะเข้าใจทุกอย่าง บรรยายไม่ถูกจริง ๆ ค่ะ

-- อยู่ในช่วงหดหู่เหมือนกันค่ะ พอว่างเข้าหน่อยสิ่งที่แว่บเข้ามาในหัวก็จะมีแต่ฉากทำร้ายความรู้สึกในอนิเมตอนที่ 25 ทั้งนั้นเลย
(แต่ก็ไม่ได้พยายามบังคับตัวเองให้นึกถึงเรื่องอื่นหรอกนะ .. เต็มใจถึงแม้ว่าจะเจ็บแปล๊บ ๆ เลยก็ตาม -- เอ่อ .. มันแปล๊บ ๆ เลย .. จริง ๆ นะคะ)
เอาเป็นว่าขอให้ทำใจดูได้โดยไว จะได้มาแชร์ความเศร้าด้วยกันค่ะ T___T;;

ปล. ทำไมถ้าเป็นเอนทรีเกี่ยวกับอนิเมตอนที่ 25 คอมเมนท์ของเรามันจะยาวย้าวยาวทุกทีเลยฟะ
ขอโทษด้วยนะคะ ยาวเกินไปจริง ๆ แหละ
(เอาคอมเมนท์ที่เมนท์แต่ละบล็อกมารวมกันคงอัพได้หลายเอนทรีเลยทีเดียว - -")
#2 by Saeki At 2007-04-08 16:43,
รู้สึกนับวันบลอคเรามันยิ่งรั่ว เดี๋ยวเอาไว้ว่างๆจะเปลี่ยนธีมละกันนะคะ ขอติดไว้ก่อนเหมือนเคย
#1 by S n o w At 2007-04-08 16:42,